Ta nazwa wsi w woj. podlaskim kojarzy się z zimą. Od razu mrozi krew w żyłach!

Województwo podlaskie zimą

Województwo podlaskie właśnie zimą odsłania swoje najbardziej autentyczne oblicze. To pora roku, w której przyroda zwalnia, a krajobraz staje się niemal bajkowy. Ośnieżone lasy Puszczy Białowieskiej, Narwiańskiego i Biebrzańskiego Parku Narodowego tworzą przestrzeń idealną do wyciszenia, spacerów i obserwacji dzikiej natury. Zimą łatwiej dostrzec ślady wilków, łosi czy rysi, a cisza przerywana jedynie skrzypieniem śniegu pod stopami daje poczucie obcowania z naturą w jej pierwotnej formie. Takie jest właśnie Podlasie zimą. 

Podlaskie to także wyjątkowa atmosfera kulturowa, którą szczególnie zimą wyraźnie czuć, mowa tu właśnie o wielowyznaniowości i wielokulturowości regionu. Przykładowo prawosławne święta obchodzone według kalendarza juliańskiego, kolędy w różnych językach i światło świec w drewnianych cerkwiach budują niepowtarzalny klimat. Niespotykany w innych regionach Polski. Mniejsze miejscowości i wsie, wolne od turystycznego zgiełku, pozwalają poznać prawdziwą gościnność mieszkańców.

Zima w Podlaskiem to również dobry czas na odpoczynek od tłumów. Popularne latem miejsca właśnie w grudniu i styczniu stają się spokojne i bardziej dostępne, a noclegi często tańsze. Po dniu spędzonym na mroźnym powietrzu można ogrzać się regionalną kuchnią – gorącymi kartaczami, babką ziemniaczaną czy herbatą z miodem i ziołami.

Zima na Podlasiu to propozycja dla tych, którzy szukają ciszy, autentyczności i kontaktu z naturą. To region, który nie krzyczy atrakcjami, ale zimą potrafi zauroczyć jak żaden inny. 

Ta nazwa wsi w woj. podlaskim kojarzy się z zimą. Od razu mrozi krew w żyłach!

Przykładem takiej miejscowości w województwie podlaskim, która wszystko to spełnia i samą nazwą aż sugeruje, że mamy do czynienia z zimą, jest Zimna. To malutka wieś na Podlasiu, położona w powiecie kolneńskim, w gminie Turośl. Historia tej niewielkiej miejscowości jest zaskakująco bogata i dobrze oddaje burzliwe losy północno-wschodniej Polski w XX wieku. W okresie międzywojennym wieś funkcjonowała jako uporządkowana, kilkusetosobowa społeczność z własną strukturą administracyjną, zapleczem sądowym i komunikacyjnym, a nawet placówką Straży Celnej, co podkreślało jej znaczenie na mapie pogranicza. Dramatyczny zwrot przyniósł rok 1939 – po agresji Niemiec miejscowość została wcielona bezpośrednio do III Rzeszy i na kilka lat znalazła się w granicach Prus Wschodnich, co całkowicie zmieniło jej codzienną rzeczywistość. Po wojnie, wraz z kolejnymi reformami administracyjnymi, wieś kilkukrotnie zmieniała przynależność wojewódzką, zachowując jednak ciągłość lokalnej tożsamości, ukształtowanej przez pograniczne położenie, historię i doświadczenia kilku epok.